Twórcy

STANISŁAW CHMIELEWSKI (1913-1993) – poeta

Urodził się 7 maja 1913 roku w miejscowości Grabówka. Dzieciństwo spędził w Kolonii Wojniaki koło Chełma. Ożenił się z Bronisławą Kuś. Po ślubie zamieszkali w Stójle – rodzinnej wsi Bronisławy. Działał wiele lat w ówczesnych strukturach  Banku Spółdzielczego w Siennicy Różanej. Przez 15 lat sprawował nawet funkcję przewodniczącego rady nadzorczej. Stanisław Chmielewski znany był ze swojej społecznej aktywności. Wiersze zaczął pisać na początku lat osiemdziesiątych, ale pierwsze z nich opublikowane zostały dopiero w 2013 roku na łamach 34. numeru „Ziarna”. Debiutancki tomik wierszy „Węzeł losu” ukazał się w 2015 roku, kolejny „Wierszowane wspomnienia” w 2016. Obydwa wydane zostały w serii BIBLIOTEKA ZIARNA.

JÓZEF CIECHAN (1908-1989) – rzeźbiarz artysta

Urodził się 17 marca 1908 roku w Siennicy Różanej. Rodzice nie posiadali majątku. Ojciec, Wojciech – inwalida z I wojny światowej nie mógł pracować w swoim zawodzie cieśli. Na utrzymanie rodziny zarabiała matka Józefa ze Smerdelów, która była krawcową. Józef Ciechan od najmłodszych lat przejawiał zdolności rzeźbiarskie, ale bieda nie pozwalała na dalsze kształcenie. Jako osiemnastolatek dzięki pomocy miejscowego ks. proboszcza Józefa Terebusa trafił do Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem. Po powrocie w rodzinne strony założył pracownię kamieniarską, a później ożenił się z Janiną Wiśniewską i razem zamieszkali w Krasnymstawie przy ul. Szkolnej dochowując się trojga dzieci: Wojciecha, Stefana i Elżbiety. W konspiracji współredagował podziemne czasopisma „Ziarno” i „Zew”. Po wojnie ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Był uczniem Xsawerego Dunikowskiego i autorem wielu rzeźb m.in. marszałka Józefa Piłsudskiego, pamiątkowych obelisków i pomnika „Bohaterom Ziemi Krasnostawskiej” znajdującego się na Rynku w Krasnymstawie. Józef Ciechan zmarł w wieku 81 lat, 25 kwietnia 1989 roku. Obszerne wspomnienia artysty opublikowane zostały w 45. Nr „Ziarna”.

JANINA DOBOSZ (1936-1990) – poetka

Janina Dobosz urodziła się 26 maja 1936 roku w Bitem. Po ślubie zamieszkała w Woli Siennickiej.  Zdobyła wykształcenie wyższe zawodowe ze specjalnością nauczania początkowego. Była dyrektorem Szkoły Podstawowej w sąsiadującym Maciejowie. Należała do chóru „Siennicki Dzwon”, chełmskiego chóru „Hejnał”, Nauczycielskiego Klubu Literackiego im. Józefa Czechowicza w Lublinie i Klubu Twórców Ludowych w Siennicy Różanej. Wiersze zaczęła pisać na początku lat osiemdziesiątych, a publikowała je m.in. w „Zielonym Sztandarze”, „Tygodniku Chełmskim”, „Ziarnie” i w polonijnym „Dzienniku Polskim”. Wydała dwa tomiki poetyckie „Do odległych ramion” i w roku 1990 „Perły mgliste”. Zmarła 9 lipca 1990 roku w Lublinie. Trzeci tom wierszy zebranych „Sen kwitnącej łąki” ukazał się w 2017 roku w serii BIBLIOTEKA ZIARNA.

FELIKS KUŚ (1911-1993) – poeta

Feliks Kuś znany w środowisku społecznik i twórca urodził się 11 listopada 1911 roku w Woli Siennickiej gdzie mieszkał i tworzył. Był współzałożycielem Spółdzielni „Świt”, Koła „Wici”, któremu prezesował ponad rok, wieloletnim skarbnikiem i sekretarzem OSP w Siennicy Różanej, przewodniczącym komitetu rodzicielskiego, delegatem z powiatu Krasnystaw na I Zjazd Frontu Jedności Narodu, radnym Gminnej Rady Narodowej itd.  Twórczość Feliksa Kusia charakteryzowała się głównie opisywaniem w formie wierszowanej ważniejszych wydarzeń z życia wsi i gminy, chociaż w bogatym dorobku zdarzały się także wiersze refleksyjne. Drukował je w „Tygodniku Chełmskim”, „Ziarnie”, w wydawnictwach zbiorowych oraz w indywidualnym tomiku „Grudka ziemi”. Zmarł 15 kwietnia 1993 roku.

FELKSA (FELICJA) PATYRA (1912-2001)  – poetka

Przeżyła wiele trudnych chwil jakich nie szczędziło jej życie. Większość z nich opisała w swoich wierszach. A wszystko zaczęło się 17 maja 1912 roku w Majdanie Borowieckim gdzie Feliksa Patyra przyszła na świat. Później zamieszkała w Rudce na  terenie gminy Siennica Różana. W twórczości przeważają wiersze o tematyce sakralnej, nie stroni też od opisywania przyrody i nie obce są jej teksty satyryczne. Felicja Patyra uczestniczyła w życiu religijnym i kulturalnym całego województwa będąc zrzeszona w klubach twórców ludowych w Siennicy Różanej, Krasnymstawie i Chełmie. Publikowała w prasie regionalnej, a wiersze ukazały się w latach osiemdziesiątych w tomiku „Garstka pyłu” z serii „Biblioteka Ziarna”. Zmarła 24 stycznia 2001 roku. Drugi tomik wierszy „Srebrną snuję nić” wydany został w 2017 roku.

APOLONIA PROSKURA (1907-1994) – poetka

Apolonia Proskura całe swoje życie spędziła w samotności, mając za przyjaciółkę ulubioną sobie poezję. Porusza w niej tematy sakralne i metapoetyckie, gdzie bohaterem jest często artysta i świat uświęcony poezją. Spora grupa wierszy ma charakter moralizujący, a nawet satyryczny. Apolonia Proskura urodziła się 5 marca 1907 roku. Zawsze skromna, wrażliwa i pełna pokory mieszkała w małym domku w Siennicy Różanej. Przeszło pięćdziesiąt lat z oddaniem dekorowała kwiatami ołtarze siennickiego kościoła. Wiersze publikowała podobnie jak inni sienniccy poeci w prasie regionalnej. Doczekała także wydania dwóch tomików: zbioru wierszy „Na tle ciszy” i poematu „Do Mickiewicza”. Zmarła 12 marca 1994 roku w Domu Pomocy Społecznej w Surhowie. Spoczęła na cmentarzu w rodzinnej Siennicy Różanej.

KRYSTYNA WINIARCZYK (1934-2010) – poetka

Urodziła się  i mieszkała do końca swoich dni w Siennicy Różanej. Pierwszy wiersz napisała w 1969 roku. Publikowała w „Chłopskiej Drodze”, „Zielonym Sztandarze”, „Dzienniku Ludowym”, „Tygodniku Chełmskim”, „Ziarnie” i innych. Jest autorką tomików: „Kosz nieboskłonu”, „Białej malwy kwiat” i „Zbieram poezję jak w ogrodzie kwiaty”. Wiersze jej znalazły się także w kilku wydawnictwach zbiorowych. Krystyna Winiarczyk była laureatką wielu konkursów literackich, a swoją twórczość często prezentowała występując z Kapelą Ludową „Sienniczaki”. W latach osiemdziesiątych była przewodniczącą Klubu Twórców Ludowych w Siennicy Różanej.

JÓZEF DZIK – (1920-1979) choreograf

Urodził się 13 grudnia 1920 w Siennicy Różanej jako syn Rozalii i Antoniego. Od najmłodszych lat przejawiał zainteresowanie sztuka tańca. Po II wojnie światowej był głównym inicjatorem powstania i kierownikiem zespołu pieśni i tańca ziemi siennickiej. Zespół osiągnął wysoki poziom i występował w widowiskach obrzędowych kilku powojennych dożynek centralnych. Zdolności choreograficzne Józefa Dzika zostały bardzo szybko zauważone daleko poza Siennicą Różaną. W 1959 roku objął kierownictwo i rozpoczął organizowanie Zespołu Pieśni i Tańca JAWOR Wyższej Szkoły Rolniczej (później Akademii Rolniczej, obecnie Uniwersytetu Przyrodniczego) w Lublinie. Równolegle prowadził szkolne zespoły m.in w Lubyczy Królewskiej. Przejawiał ciągłą aktywność zawodową. Z sukcesami realizował się na scenie. Być może ogromna pasja nie pozostawiała mu czasu na założenie rodziny. Mieszkał więc samotnie w niewielkim lubelskim mieszkaniu. Zmarł przedwcześnie 4 marca 1979 roku. Pochowany został zgodnie z wolą na siennickim cmentarzu parafialnym w rodzinnym grobowcu. Na początku lat dwutysięcznych ufundowano pamiątkową tablicę z płaskorzeźbą twarzy wybitnego choreografa.

WŁADYSŁAW DZIK (31.03.1896-1956)- muzyk, długoletni kapelmistrz i organista

WŁADYSŁAW DZIK Dziuniek (1916-1996) – muzyk i bibliotekarz

Założyciel Gminnej Biblioteki Publicznej w Siennicy Różanej (1964), którą z zamiłowaniem kierował, aż do przejścia na emeryturę (1989). Za upowszechnianie czytelnictwa odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1984). Długoletni kierownik Kapeli Ludowej SIENNICZAKI, która w 1986 roku zdobyła wyróżnienie na Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu nad Wisłą i w swojej kategorii była jednym lepszych zespołów ludowych w regionie. Władysław Dzik nazywany zdrobniale Dziuniek najczęściej grywał na akordeonie, lub skrzypcach i rozpisywał nuty. Był autorem przyśpiewek i pieśni regionalnych. Zmarł 31 marca 1996 roku. 

JAN MUDA (1910-1999) – dyrygent i muzyk

Utalentowany dyrygent prowadzący od 1935 roku przez 64 lata chór ludowy, a później Chór „Siennicki Dzwon” oraz inne zespoły śpiewacze nawet poza terenem gminy. Wybitny muzyk samouk znający solfeż, autor słów i melodii do wielu piosenek wykonywanych przez siennickie zespoły, które pod jego batutą przez szereg lat zdobywały najwyższe laury. Jako amator w 1969 roku uzyskał I kategorię instruktorską. Honorowany odznaczeniami państwowymi i resortowymi oraz licznymi dyplomami. Skromny, nieśmiały całe życie związany z Siennicą Różaną i do końca jej oddany.

FRANCISZEK ZARAZA (1891-1915) założyciel teatru, reżyser

Franciszek Zaraza jako młody mieszkaniec Woli Siennickiej pobierał nauki w szkole krawieckiej w Szymanowie pod Warszawą. Tam zetknął się ze sceną w szkolnym kółku teatralnym. Po ukończeniu nauki wrócił w rodzinne strony i w 1913 roku założył w Siennicy Różanej teatr. Rozpoczął pracę nad pierwszą inscenizacją, którą była sztuka „Łobzowianie”. Założyciel teatru  i reżyser nie doczekał się jednak premiery ponieważ zmarł w wieku dwudziestu czterech lat, 22 sierpnia 1915 roku na skutek epidemii czerwonki.

  • Kalendarz

    Lipiec  2018
    Po Wt śr Cz Pi So Ni
       
      1
    2 3 4 5 6 7 8
    9 10 11 12 13 14 15
    16 17 18 19 20 21 22
    23 24 25 26 27 28 29
    30 31