"Siennica” należy do często spotykanych nazw miejscowych. W tej samej parafii są aż cztery wsie o tej nazwie: Siennica Różana, Wola Siennicka, Siennica Królewska Duża i Siennica Królewska Mała.

Pierwszymi znanymi właścicielami Siennicy byli Sienniccy herbu Bończa. Pierwszym właścicielem wsi Siennica Różana z rodu Bończy był Mikołaj z Wojcieszkowic i dopiero jego potomkowie zwali się Siennickimi. Źródeł na temat etymologii nazwy Siennica nie ma. Na podstawie analizy językowej wyżej wymienionej nazwy, można stwierdzić, że „jej podstawą słowotwórczą jest wyraz – siano. Siennica zaś, to rzeczownik rodzaju żeńskiego od tej nazwy. Jest to wyraz staropolski, który oznacza stóg siana. Za tym, iż wspomniana nazwa pochodzi od Siennic (Stogów Siana) przemawia to, że wsie Siennice leżą nad rozległymi łąkami. Ponieważ wsi o tej samej nazwie jest w parafii wiele, dlatego dla odróżnienia ich dodano drugi człon: Różana.

Istnieje dwie wersje różnic interpretujące tę nazwę. Pierwsza z nich podaje, że Siennicę nazwano „Różaną” – ze względu na mnóstwo dzikich róż rosnących na polach. Natomiast Stanisław Grzybowski w swym dziele „Odrodzenie i reformacja w Polsce” zaprzecza temu i twierdzi, że nazwa wsi „Różana” pochodzi od herbu „Róża”, którym pieczętowali się dawni właściciele tej miejscowości Boryszewscy, pisząc się zresztą Róża – Boryszewscy, z której to pochodziła matka Mikołaja Siennickiego.

Właścicielami Siennicy było wiele znakomitych rodów. Jak już wspomniano wiadomym jest, że w 1419r. właścicielem Siennicy był Mikołaj z Wojcieszkowic. O Siennickich jako właścicielach wsi dowiadujemy się ze źródeł XVI wiecznych. Na początku XVI wieku właścicielem był jeden z najwybitniejszych działaczy politycznych Mikołaj Siennicki, podkomorzy chełmski, który w latach 1550 – 1578 był posłem na sejm i współautorem tzw. artykułów henrykowskich i ustawy o trybunale koronnym.

W 1531 roku współwłaścicielem Siennicy Różanej został Mikołaj Rej, któremu tę wieś w posagu wniosła żona Zofia. „Rej wraz z żoną zamieszkiwał w Siennicy i zaczął zagospodarowywać rozległe, lecz słabo zaludnione ziemie”. „Zachowały się tu wszystkie elementy charakterystyczne dla dawnej wsi tj. kościół, dwór, karczma, cmentarz.

Następnie właścicielami byli Gorzkowscy z Nagłowic, Poletyłowie. W 1875 roku majątek Siennickich kupił książę Stefan Lubomirski, który był jego właścicielem do 1928 roku, do czasu zakupu majątku przez Jerzego Koszarskiego.

Z zapisów parafialnych dowiadujemy się, że trzykrotnie wznoszony był kościół parafialny. Pierwszy drewniany kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny wzniesiony został w 1468 roku. Po jego spaleniu nowy wzniesiono w 1607 r., jednak i ten został zniszczony przez Kozaków pod wodzą Bohdana Chmielnickiego. Obecnie istniejący kościół pochodzi z 1840 roku, a fundatorem był ówczesny właściciel wsi Jan Poletyło.